Καλοκαίρι ’86

Έχουν περάσει αρκετά χρόνια απο τότε που  η παρέα, καθισμένη στην άμμο, κάτω απο τον ίσκιο των κέδρων και των πεύκων, αποχαυνωμένοι απο τη ζέστη γεμίζει τον χρόνο της με αστεία,πειράγματα και ιστορίες. Μέχρι που εμφανίστηκε μια κοπέλα κρατώντας ένα κομένο μπουκάλι απο νερό γεμάτο με μια γκριζοπράσινη λάσπη.

«Ο πηλός!» είπε και μας τον μοίρασε.

Η πρώτη επαφή παράξενη, ίσως δύσκολη. Ξεκινήσαμε να τον μαλάζουμε να τον ζουλάμε. Αυτό ήτανε! Άρχισε να με παρασέρνει να συνεχίσω να τον ζουλάω προσπαθώντας να βγάλω αυτό που κρύβόταν μέσα του, και  νά τη μια μορφή, η φαντασία μου τρισδιάστατη.

Μια μέρα που καθόριζει μέχρι και σήμερα τη ζωή μου.

Τάκης Παπαζαφειρόπουλος

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Σπούδασε ηλεκτρονικά. Ξεκίνησε κεραμικά με τον Νίκο Σκλαβενιτη το 1985 και γλυπτογραφία  με τον Νίκο Λαμπρινίδη. Ασχολήθηκε με τα αραβικά λούστρα και στην συνεχεία με την νεολιθική κεραμική και την κατασκευή Νεολιθικών και αρχαιοελληνικών καμινιών.

Έχει συμμετάσχει σε εκθέσεις  στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Έχει διδάξει την τεχνική των αραβικών λούστρων και την κατασκευή  των καμινιών στην  Ελλάδα στην Γαλλία και στην Κύπρο.

Έχει κάνει Κεραμική στην σχολή του δήμου Βόλου, συμβουλευτική στην ειδική αγωγή στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και είναι μέλος του Εικαστικού Επιμελητήριου της Ελλάδας. Διατηρεί εργαστήριο στην Αθήνα από το 1987. Διδάσκει την κεραμική και την μεταλλοτεχνία σε ειδικές πλυθησμιακές ομάδες.